وابستگی آموزش و پرورش با فرهنگ جامعه و تعامل بین آنها

واژه فرهنگ کولتور به زبان فرانسه و کالچر به زبان انگلیسی از فعل colere در عرف علوم اجتماعی به مجموعه پیچیده از معرفت، عقاید ، هنر، اخلاقیات، قوانن، آداب و همه قابلیت ها و عادات دیگری گفته میشود که انسان به عنوان عضوی از جامعه، آنها را از طریق تربیت فرهنگی می آموزد. تربیت فرهنگی در توسعه فرهنگی و حفظ و حراست از آن به عنوان مواریث فرهنگی و سرانجام ، انتقال آن از نسل بالغ و قدیم به نسل جدید، نقشی بسیار موثر دارد.

باید اذعان نمود که جامعه به وسیله میراث اجتماعی یا میراث فرهنگی با فرهنگ خود، از طریق نهاد تربیتی به انسان حیات اجتماعی فرهنگی میبخشد و افراد را به رنگ خود در می آورد و رفتارهایی از اجتماع را در او پرورش میدهد.

کلمه فرهنگ در روزگار ما معانی بسیار وسیعی به خود گرفته است.

تیلور، فرهنگ را در معنی آموخته های جامعه که از طریق دستگاه تربیتی حاصل میشود، به کار میبرد و اعتقاد دارد: انسان به وسیله فرهنگ جامعه خود، موجودی اجتماعی میشود و با مردم اطراف خود ، از صدها جهت همرنگی و هماهنگی می یابد ؛ و از مزدم جوامع دیگر متفاوت و مشخص میشود، به سخن دیگر میتوان گفت فرهنگ عصاره زندگی اجتماعی است و در تمام افکار ، امیال، الفاظ و فعالیت های ما، منعکس میشود. حتی در حرکات خفیف هره هم ار دارد. 

انسان به اتکای تربیت فرهنگی ، خود را از طبیعت میرهاند و در پرتو سازگاری اجتماعی ، رفتار خود را با فرهنگ جامعه منطبق میکند. انسانی که با فرهنگ جامعه خود سازگار باشد، بر زندگی مسلط خواهد بود.

منابع:

  1. آقازاده،احمد ، آرمند،محمد ، تاریخ آموزش و پرورش ایران، سمت.
  2. پهلوان،چنگیز ، فرهنگ و برنامه ریزی ، پژوهشکده علوم ارتباطی و توسعه ایران، 1389
  3. اگ برن و نیم کوف ، زمینه اجتماعی ، اقتباس از ا. ح. آریان پور، تهران:فرانکسیون، 1357